نور حطيت ايديها على اذنها ، و اتكلمت بدموع
: بس اسكتي انا مش ناقصه اي كلام او عتاب كفايه عليا اللي حساه متبقيش أنتي و ضميري عليا أسمها بصتلها بدموع ، و اتكلمت بسخرية
: ضميرك
كويس انك لسه عندك ضمير و بيحس و عارف الصح من الغلط يا دكتوره خلصت كلامها و خرجت من الغرفه ، قربت منها عطر و ربطيت على ضهرها بحنان عطر بدموع بتلمع في عينيها
: متزعليش منها هي زعلانه من اللي انتي عملتيه معاها مش اكتر فعلاً لو كنتي شوفتي جدي و هوا بيكلم بابا قلبك يتـ.. قطع على شكله
نور اتكلمت من وسط بكائها
: انا مش هكلمها تاني و لا هي و لا اخوتها و انتي كمان هي بتحـ ـقد عليا و مش عايزاني افرح
ياما ماما قالتلي انا و انتي ولاد غزال مش بيتمنلكم الخير و احنا مصدقناش فعلاً كان معاها حق و بنت غزال بانت على حقيقتها عطر بعتراض
: منتكلمش معاهم ازاي دول اخوتنا نور قاطعتها بدموع
: لا مش اخوتنا أنا و أنتي بس اللي اخوات و ملكيش دعوه بيهم مره تانيه
عطر بضيق
: أنتي بتفكري غلط مش معنى ان أسمهان و تاج و قمر من ام تانيه يبقي مش اخوتنا بصي في بطاقة كل واحده فينا هتتلاقينا احنا كلنا
متسجلين بأسم راجل واحد ابونا احنا الخمسه بلاش عبط و جنان هي بتعتبك عشان بتحبك مش عشان بتكـ ـرهك يا دكتوره و معاها حق مش معهاش
بس الواحد مش عايز يتكلم عشان ميزعلكيش لاني شايفه انك تعبانه لوحدك انا رايحه اذاكر مع تاج عندنا امتحانات ثانوية عامة بكره
انا كنت غلطانه اني سبت مذكرتي و كسـ ـرت كلمت بابا أنا و أسمهان و جيت اشوفك
خلصيت كلامها و خرجت من الغرفة ، سابت نور لوحديها بتعيد الكلام اللي قالته و بتعاتب نفسها بعد اما عيلة الجبالي مشيت
سليمان طلع الجناح بتاعه و هوا بيتهرب من اي نقاش بينه و بين والده
فرقان جريت عليه اول ما شافته مسكت الجلبيه من على كتفه شالتها ، و اتكلمت بلهفه
: ايه عملت ايه طمني سليمان قعد على السرير و اتكلم
: الفرح يوم الخميس الجاي ابقي بلغيها و خليها تستعد و تنزل تشوف لوازم الفرح و الكلام بتاع البنات دا
فرقان اتنفس برتياح
: الحمدلله انا كنت حاطه ايدي على قلبي و خايفه يحصل اي شد في الكلام و تحصل خناقه
و بعدين كل الزعل دا عشان هتتجوز امال لو هتطلق كنت عملت ايه سليمان بصلها و خد باله من اللي هيا لبسه كانت لبسه بيجامه وردي جميله و مسيبه شعرها ، بصلها و سرح في جمالها و نسي كل همومه رجعت خصله شارده من شعرها ورا اذنها بخجل لما لحظة نظراته ، و اتكلمت بخجل
: هروح اجبلك جلبيه تلبسها
مسكها من ايديها قبل ما تمشي ، و اتكلم بتوهان في جمالها
: جبتي الجمال دا كله منين خدودها اتوردة من فرط خجلها لانها اول مره تسمع منه كلام غزل ، اتكلمت بتوتر و هي بتسحب ايديها منه
: سليمان سحبها قعدت جنبه و بصلها بتوهان
: هتفضلي كتير كدا انا بخاف منك
خايف اكون اللي بعمله غلط و انتي مش عايزني شوفتي اول مره في حيات سليمان الحديدي يخاف من حاجه و يوم ما يخاف يخاف من واحده ست
رفعت عيونها بصتله بخجل مفرط ، و اتكلمت برقه ممذوجه بارتباك
: متخفش مني اي حاجه بتحصل بكون موافقه عليها و حباها سليمان بابتسامة و وسامه
